نشانه بى حيايى اوست . ارتكاب قبيح همراه با شرمسارى ، بهتر از خرسندى از ارتكاب آن است . در بخشى از روايات معصومان عليهم السلام به مسئله خرسندى از گناه ، پرداخته شده و اين امر ، مورد نهى قرار گرفته است . {-١-}

٥ . خنديدن

يكى ديگر از ويژگى هاى افراد بى حيا ، خنديدن به هنگام ارتكاب كار قبيح است . برخى افراد بى حيا ، به گاه خطا ، قهقهه هاى مستانه سر مى دهند و بدين وسيله ، خوش حالى خود را آشكار مى سازند . رسول خدا ، اين حالت را بدتر از خودِ گناه دانسته [٢] و فرموده است : هر كه با لب خندان مرتكب گناه شود ، با چشم گريان ، وارد دوزخ مى شود . [٣]

٦ . لذّت بردن

ويژگى ديگر افراد بى حيا ، لذّت بردن از ارتكاب كار زشت است . لذّت بردن از هر كار ، نشانه آن است كه هيچ عامل دردآورى براى شخص وجود ندارد و او به هيچ عنوان ، تحت فشار نيست . حيا ، عاملى است كه فرد را تحت تأثير خود قرار مى دهد و كار خطا را نزد وى ، تلخ مى سازد و لذا اگر كسى از خطا كارى خود لذّت ببرد ، نشان از نبود حيا در وجود اوست . به همين جهت ، در روايات منقول از معصومان عليهم السلام ، لذّت بردن از گناه ، مورد نكوهش قرار گرفته و به پيامدهاى آن اشاره شده است . [٤]

[١] امام على عليه السلام مى فرمايد : «خرسندى از گناه ، زشت تر از انجام دادن گناه است» (غررالحكم ودررالكلم : ح ٢٠٤٥) .[٢] كنزالعمال ، ج ٤ ، ص ٢٦١ (ح ١٠٤٣٢) .[٣] ثواب الأعمال ، ص ٢٦٦ .[٤] امام على عليه السلام مى فرمايد : «هر كه از معصيت خدا لذّت ببرد ، خدا او را ذليل مى سازد» . (غررالحكم ودررالكلم ، ح ٨٨٢٣)