انسان شناسى از منظر قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩٢ - آفرينش آدم و فرضيه تكامل

بين انسان هاى اوّلى وجود ندارد . [١] وى در جاى ديگر مى گويد : آياتى كه پيش از اين ، مورد توجّه قرار داديم [٢] ، مبدأ پيدايش نسل انسان را به يك جفت انسان نسبت مى دهد كه خود آن دو ، نسلِ كسى نبوده و از هيچ جاندارى زاده نشده اند . [٣] تورات نيز بر آفرينش ابتدايى آدم از خاك ، صحّه مى گذارد و از اين جهت ، با قرآنْ سازگار است ، آن جا كه مى گويد : خداوند ، آدم را از خاك زمين بسرشت و در بينى وى ، روح حيات دميد و آدم ، نَفْس زنده شد . [٤] شايان ذكر است كه اعتقاد به نظريّه تكامل ، به هيچ وجه به معناى انكار صانع و عدم توجّه به خدا و دين نيست و با اعتقاد به ربوبيّت خداوند ، تباينى ندارد ؛ زيرا تحوّلِ چيزى به چيز ديگر در جهان (خواه در انواع و يا هر چيز ديگر) ، نشان دهنده نظام متقن طبيعت است كه به قدرت خداوند حكيم ، طرّاحى شده است . داروين ، خود نيز تصريح مى كند كه در عين قبول تكاملِ انواع ، خداپرست است و اصولاً بدون قبول خدا نمى توان تكامل را توجيه كرد . [٥] از طرفى ، اگرچه داروين و گروهى از طرفداران نظريّه او ، نژاد انسانى را

---

[١] الميزان فى تفسير القرآن : ج ١٦ ص ٢٥٩ .[٢] منظور آيات ٧ تا ٩ سوره سجده است .[٣] الميزان فى تفسير القرآن : ج ١٦ ص ٢٥٨ .[٤] عهد عتيق ، سِفْر پيدايش : كتاب ٢ ، فقره ٧ .[٥] البحث حول نظرية التطور : ص ١٤ ـ ١٥ ، تكامل جانداران : ص ١٧ ـ ١٩ ، تفسير نمونه : ج ١١ ص ٨٥ ـ ٨٦ .