انسان شناسى از منظر قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٨١ - ٦/ ٥ سركشى

«و چون در دريا به شما صدمه اى برسد ، هر كه را جز او مى خوانيد ، ناپديد [و فراموش ]مى گردد و چون شما را به سوى خشكى رهانيد ، روى گردان مى شويد ؛ و انسان ، همواره ناسپاس است» .

«و [مشركان] براى او (خدا) بعضى از بندگان را جزئى [چون فرزند و شريك] قرار دادند . همانا انسان ، ناسپاسى آشكار است» .

«كشته باد انسان ؛ چه ناسپاس است !» .

«به راستى كه انسان نسبت به پروردگارش سخت ناسپاس است ؛ و او خود بر اين امر ، نيكْ گواه است» .

«و چون انسان را نعمت بخشيم ، روى برمى تابد و خود را كنار مى كشد و چون آسيبى به او رسد ، دست به دعاى فراوان برمى دارد» .

حديث

١٤٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ موجودى نيست ، مگر آن كه بيشتر از آدميزاد ، فرمان بُردار خداست .

١٤٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ مخلوقى از مخلوقات خداوند عز و جل نيست ، مگر آن كه بيشتر از فرزندان آدم ، فرمان بُردار خداست ، بجز فرزندان ابليس .

٦ / ٥

سركشى

قرآن

«اگر خدا روزى را بر بندگان خود فراخ مى داشت ، هر آينه در زمين سركشى مى كردند ؛ ليكن آنچه خواهد ، به اندازه مى فرستد . همانا او بر بندگانش آگاه و بيناست» .