انسان شناسى از منظر قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢١٣ - ٧/ ٧ نشانههاى كمال

١٨٦.امام على عليه السلام : كمال ، در سه چيز است : شكيبايى بر گرفتارى ها ، خوددارى در برابر خواهش ها ، و كمك كردن به جوينده [ى كمك] .

١٨٧.امام على عليه السلام : هرگاه خوبى هاى مرد از بدى هايش بيشتر باشد ، او كامل است . هرگاه خوبى ها و بدى هايش برابر باشد ، او به هم پيوسته است ، و اگر بدى هايش ازخوبى هايش بيشتر باشد ، او هلاك شونده است .

١٨٨.امام على عليه السلام : [انسانِ] كامل ، كسى است كه جدّى او بر شوخى اش چيره باشد .

١٨٩.امام على عليه السلام : جامه حيا بپوش ، و زره وفادارى بر تن كن ، و برادرى را نگه دار ، و با زنان ، كمتر سخن بگو تا بلندمرتبگى ات كامل شود .

١٩٠.امام على عليه السلام : آگاهى انسان از كاستى اش ، نشانه كمال و فراوانى فضل اوست .

١٩١.امام على عليه السلام : خود را ناقص نمى شمُرَد ، مگر شخص كامل .

١٩٢.امام على عليه السلام ـ در شعر منسوب به ايشان ـ : { كامل ترينِ مردم ، كسى است كه به كاستى خويش آگاه تر باشد و خواست و آز خويش را بيشتر سركوب كند . } { پس عافيت را به هيچ بهايى مفروش و هيچ دردى را ، به جهت ناچيز بودن آن ، دستِ كم مگير . }