اين ويژگى اخلاقى داراى آثار فراوانى است كه گستره آن بيشتر مسائل زندگى را در برمى‌گيرد. اينك به دو اثر كلّى كه نقش ويژه‌اى در تأمين سعادت خانوادگى دارد، مى‌پردازيم:

الف- استحكام پيوند خانوادگى‌

از آثار مستقيم احساس مسؤوليت، به دست آوردن موفّقيت در امور زندگى است.

كسى كه تمامى وظايف خانوادگى خود را مى‌شناسد و يكايك آنها را با علاقه فراوان انجام مى‌دهد، بدون شك در زندگى خود موفّق مى‌شود. همسر وى نيز از اينكه او از وظايف و تكاليف خود آگاه است، خشنود مى‌گردد.

بسيارى از عقب ماندگيها در زندگى، معلول نشناختن مسؤوليتها و گريز از انجام وظايف خانوادگى است. اگر هر يك از زن و شوهر وظايفى را كه برعهده آنان است، تشخيص داده، به آن عمل كنند، چرخ زندگى آنها در مسير مطلوب قرار گرفته، امور زندگى آنها رونق خواهد يافت، برعكس هرگونه سرپيچى از آن به استحكام اين كانون، ضربه خواهد زد.

مردى كه در قبال مسؤوليتهاى خانوادگى سهل‌انگارى كرده، از زير بار اداره زندگى، شانه خالى مى‌كند و با تن‌آسايى خود، خانواده‌اش را در معرض فقر اقتصادى قرار مى‌دهد و آنان را در برآوردن نيازهاى اوّليه خود يارى نمى‌رساند. در حقيقت بزرگترين ضربه را به سعادت خانوادگى خود وارد ساخته است.

ب- آسايش روحى‌

ايفاى وظيفه متقابل همسران، موجب اطمينان خاطر يكديگر گشته، دغدغه‌هاى روحى ناشى از عدم مسؤوليت‌پذيرى همسر را از بين مى‌برد؛ بدين جهت با آسايش فكرى و روحى به زندگى ادامه داده، روح آنان دچار تشويش و اضطراب نمى‌شود.

علاوه بر اين، با وجود روحيه مسؤوليت‌پذيرى متقابل در همسران، ريشه اختلافات خانوادگى از بين رفته، زن و شوهر در جوّى سالم و با روحيه‌اى اميدوار به انجام وظايف خود مى‌پردازند.