اخلاق خانواده(ج1) - فاخری، عليرضا؛ منتظری، محمدحسين - الصفحة ١٤٣ - پرورش استعدادها
٤- عدم رعايت ضوابط و مقررات و مسائل انضباطى در خانه و نافرمانى از آنچه كه بايد اطاعت كند.
٥- تباهى و فساد و بىتوجّهى به ضوابط اخلاقى.
٦- جهل و نادانى نسبت به كيفيت مصرف آزاديهاى اعطايى.[١]
امور ياد شده و موارد ديگر، مانع آزادى هستند و پدر و مادر با مشاهده هر يك از موارد مزبور بايد بر دامنه آزادى كودك گرهى بزنند و او را دوباره بر سر مرز آورند تا با رعايت حدود آزادى و كيفيت كاربرد آن، شخصيت كودك و رشد و بالندگى او تأمين شود.
پرورش استعدادها
براى تربيت صحيح كودك، لازم است به استعدادهاى درونى او توجّه نمود و تواناييهاى مختلف وى را به فعليت درآورد. با شناسايى استعدادهاى فطرى كودك، مىتوان آن را در جهت مثبت پرورش داد و به اين وسيله، گامهاى بزرگى در تربيت كودك برداشت.
استعدادهاى گوناگونى در انسان وجود دارد، مانند استعداد دينى، علمى، اخلاقى، عاطفى و غيره كه به تبيين برخى از آنها مىپردازيم.
١- استعداد دينى
با برخوردارى از فطرت خداجو- كه برگرفته از وجود نفخهاى از روح خدا در ذات انسان است- مبانىِ بسيارى از باورهاى مذهبى با اندك تذكّر و آگاهى بخشيدن رشد مىكند. فطرت پاك كودك، او را به پذيرش مذهب و مسائل دينى فرا مىخواند؛ اين گرايش فطرى بقدرى در وى قوى است كه مىتوان گفت: كودك خردسال مفهومى از مذهب ندارد، جز آنچه كه در فطرت او به امانت گذارده شده و او را به سوى رشد و تعالى آن سوق مىدهد.
[١] - ر. ك: خانواده و نيازمنديهاى كودكان، ص ٣٨٤- ٣٨٥ و ٣٨٨- ٣٨٩