كه نسبت به خانواده و افراد جامعه خود داشتند. آنان با كوچكترين بهانه‌اى از لغزش ديگران چشم‌پوشى كرده، آن را در محيط خانواده و اجتماع با لطف خاصى همراه مى‌كردند.

اينك سيره چند تن از بزرگان دين را بيان مى‌كنيم:

الف- سيره پيامبر اسلام ٦:

در زندگى پيامبر اكرم ٦ موارد بسيارى يافت مى‌شود كه آن حضرت از كنار اشتباهات و اعمال ناپسند همسران خود، بزرگوارانه مى‌گذشتند؛ ايشان درباره رفتار خود با خانواده فرموده است:

«خَيْرُكُمْ خَيْرُكُمْ لِأَهْلِهِ وَ انَا خَيْرُكُمْ لِأَهْلى‌»[١]

بهترين شما كسى است كه با خانواده‌اش رفتار نيكو داشته باشد و من بهترين شما در رفتار با خانواده خود هستم.

برخورد محبّت‌آميز رسول گرامى اسلام ٦ نسبت به زيردستان- اعم از اهل خانه و ديگران- بگونه‌اى بود كه حتى بعضى از كوتاهيهاى آنان را بازگو نمى‌كرد و به رخ آنان نمى‌كشيد و دوست نداشت كه آنان خجل و شرمنده گردند.

انس بن مالك مى‌گويد:

من مدّت ده سال به رسول خدا ٦ خدمت كردم و حتّى يك كلمه افّ هم به من نگفت و هرگز به من نفرمود چرا اين كار را كردى، يا آن كار را نكردى.[٢]

ب- سيره امام سجّاد ٧:

وظيفه خدمتكار در خانه، اجراى فرمان صاحب‌خانه و اطاعت از اوست. از اين رو، هرگاه نافرمانى كند، مستحق عقوبت و سرزنش است. آنان كه در روابط خانوادگى با هر بهانه‌اى از شريك زندگى‌شان انتقام گرفته، او را سرزنش و تحقير مى‌كنند، به گوشه‌اى از زندگى پر از عفو و گذشت امام سجاد ٧ بنگرند و ببينند، آن حضرت چگونه در محيط

[١] - مكارم الأخلاق، طبرسى، ص ٢١٦، اعلمى، بيروت

[٢] - همان، ص ٣٢؛ منتهى‌الآمال، ج ١، ص ١٨، اسلاميّه