آشنایی با ابواب فقه - نوری، محمد اسماعیل - الصفحة ١٣٨ - شرایط اعتبار شهادت

عادل باشد ـ شهادتش قبول نيست .

٦ـ مـتـّهـم نـبـودن : شـاهد بايد در مورد مسائل ذيل ـ كه در نحوه شهادت تاءثير دارد ـ مورد اتّهام نباشد:

الف ـ جلب منفعت : مورد شهادت به گونه اى باشد كه به نفع شاهد منتهى شود.

ب ـ دفع ضرر: مورد شهادت به گونه اى باشد كه منجر به دفع ضرر از شاهد گردد.

ج ـ عـداوت : شـاهـد با فردى كه شهادت عليه او است دشمنى دنيوى داشته باشد، ولى دشمنى دينى ايرادى ندارد.

د ـ گـدايـى : كـسـى كـه گـدايـى را شـغـل خـود قـرار داده بـاشـد، شـهـادت او در هـيـچ مـوردى قـبـول نـمـى شـود، ولى اگـر تـنـهـا در حـال ضـرورت و در مـورد خـاصـّى سـؤ ال كرده باشد، گواهى او رد نمى شود.[١]

شـاهـد بـايد ـ علاوه بر شروط مذكور ـ به مورد شهادت خود علم قطعى و يقين داشته باشد. در غير اين صورت ، گواهى او مورد قبول نيست .[٢]

در روايـتى آمده است كه فردى درباره گواهى دادن ، از پيامبر اكرم ٦ سؤ الى كرد، پيامبر ٦ در جواب او فرمودند:

(هَلْ تَرَى الشَّمْسَ؟ عَلى مِثْلِها فَاشْهَدْ اَوْ دَعْ)[٣]

آيا خورشيد را مى بينى ؟ در مواردى كه اين گونه براى تو روشن باشد، گواهى بده يا (در غير اين صورت) رها كن .

در روايت ديگرى ، امام صادق ٧ مى فرمايد:

(لا تَشْهَدَنَّ بِشَهادَةٍ حَتّى تَعْرِفَها كَما تَعْرِفُ كَفَّكَ)[٤]

در هـيـچ قـضيه اى شهادت مده ، مگر اين كه مانند كف دستت به آن قضيه شناخت و معرفت

[١] ر.ك . به : تحرير الوسيله ، ج ٢، ص ٤٤١ـ٤٤٤.

[٢] ر.ك . به : همان ، ص ٤٤٥، مساءله ١ و ٢.

[٣] وسائل الشيعه ، ج ٢٧، ص ٣٤٢.

[٤] همان ، ص ٣٤١.