آشنایی با ابواب فقه - نوری، محمد اسماعیل - الصفحة ١٢٧ - شروط احیای موات

درس پانزدهم

احکام[٢]

٥-كتاب احياء الموات

مـنـظـور از (احياى موات) زنده كردن زمين هاى مرده و غير آباد است . در فقه اسلام ، هر كس زمين موات (باير) را با شروطى آباد كند، مالك آن مى شود.[١]

ايـن قـانـون كـلى مـضـمـون حـديـثـى اسـت كـه از پـيـامـبـر اكـرم ٦ نقل شده :

(مَنْ اَحْيى اَرْضاً مَواتاً فَهِىَ لَهُ)[٢]

كسى كه زمين مرده اى را آباد كند آن زمين مال او است .

شروط احياى موات

١ـ مسلمانى پيش از او، آن را آباد نكرده باشد؛

٢ـ حريم ملك ديگرى نباشد؛

٣ـ محلّ عبادت نباشد (مثل مشعر الحرام ، منا، عرفات و...)؛

٤ـ از زمين هاى مخصوص امام نباشد؛

٥ـ كسى پيش از او، آن را تحجير (سنگ چينى) و علامت گذارى نكرده باشد.[٣]

كـيـفـيـت آبـاد كـردن زمـيـن مـوات و حـريـم امـلاكـى مـانـنـد بـاغ ، چـاه و خـانـه در فـقـه ، بـه تفصيل بيان شده است .

[١] ر.ك . به : فرهنگ معارف اسلامى ، واژه (احياى موات) .

[٢] وسائل الشيعه ، ج ٢٥، ص ٤١٢.

[٣] شرائع الاسلام ، ص ٢٨٦ و ٢٨٧.