احکام اقتصادی خانواده - یوسفیان، نعمتالله - الصفحة ٥٨ - ١ اشتغال در منزل
فصل ششم
اشتغال زنان
احكام مربوط به اشتغال زنان را مىتوان در دو محور: «منزل» و «بيرون از منزل»، بررسى كرد.
١. اشتغال در منزل
كار كردن در منزل دو صورت دارد: الف. خانه دارى؛ ب. فعاليتهاى اقتصادى؛ مانند: قالى بافى، خياطى، بافندگى، نويسندگى و تدريس خصوصى.
انجام كارهاى خانه، مانند جارو كردن خانه، آشپزى، شستن لباس و شير دادن به بچه، از نظر شرع مقدس اسلام، بر زن واجب نيست و نمىتوان او را به انجام چنين كارهايى در خانه مجبور ساخت. امام خمينى (ره) در پاسخ اين پرسش: آيا زن مىتواند در منزل وظايف خود را انجام ندهد، مثلًا غذا نپزد، خانه را مرتّب نكند؟ و آيا مرد مىتواند زن را مجبور به اين گونه امور نمايد؟ فرمود:
مرد حق ندارد زن خود را مجبور به كارِ خانه كند. [١]
اگر زن در انجام كارهاى خانه، قصد تبرّع [٢] نداشته و به دستور شوهرش به امور خانه پرداخته باشد، مىتواند مزد آن را بگيرد. [٣]
انجام كارهاى خانه از نظر شرعى بر زن واجب نيست، اما وظيفهاى اخلاقى و سنتى اسلامى است كه زنان جامعه اسلامى با پيروى از فاطمه زهرا (ع) آن را با جان و دل پذيرفتهاند
[١] احکام روابط زن و شوهر و مساِیل اجتماعِی آنان، سِید مسعود معصومِی، ص ٦٤ ـ ٦٥.
[٢] ِیعنِی قصد نداشته مجانِی و بِیدستمزد کار کند.
[٣] ر.ک: استفتاءات، ج ٣، ص ١٧٨ ـ ١٧٩، س ٥.