گرفت و آن كار را تا سال ١٤٠ به تأخير انداخت. ما شما را از اين راز آگاه كرديم و شما آن را كتمان نكرده و در ميان مردم افشا نموديد، از اين رو خداوند براى آن كار (استقرار حكومت اهل بيت) وقتى نزد ما معين و مشخص نكرده است. خداوند آنچه را بخواهد محو مى‌كند و اثبات مى‌نمايد و «ام‌الكتاب» نزد اوست. «١» از اين روايت استفاده مى‌شود كه حتى شيعيان نيز در ايجاد و طولانى شدن غيبت ولى عصر (عج) نقش دارند، زيرا با افشاى رازِ اهل بيت، موجب شدند كه خداوند وقتى را براى ظهور تعيين نكند. ب- بيم از كشته شدن‌ هر يك از رهبران الهى اعم از انبيا و جانشينان آنها همواره از سوى دشمنان كينه توز مورد تهديد قرار مى‌گرفتند كه به صورتهاى آزار، شكنجه، به زندان افكندن، تبعيد كردن و كشتن عملى مى‌شد. نياكان حضرت مهدى (عج) هر كدام به نحوى متحمل اين آزارها شده بودند. با توجه به اين مطلب، براى آن حضرت سه راه بيشتر وجود ندارد: ١- حضور در ميان مردم و صبر كردن تا هنگامى كه شرايط قيام فراهم شود كه در اين صورت كشته شدن حضرت مانند اجداد بزرگوارش به دست دشمنان بسيار محتمل خواهد بود. ٢- ظهور و قيام قبل از فراهم شدن شرايط و آمادگيهاى لازم كه در اين صورت بى‌ترديد بدون دستيابى به نتيجه كشته خواهد شد. ٣- غيبت و عدم ظهور تا روزى كه مصلحت ظهور فراهم شده و آن حضرت بتواند بر ستمكاران چيره گردد. زراره مى‌گويد: از امام صادق (ع) شنيدم كه فرمود: براى قائم قبل از قيامش غيبتى خواهد بود. عرض كردم: چرا؟ فرمود: زيرا مى‌ترسد و اشاره‌