ه- «مهدى» از فرزندان امام حسين (ع) ض‌ حذيفه مى‌گويد: پيامبر (ص) فرمود: اگر از عمر دنيا جز يك روز نمانده باشد، خداوند در آن روز مردى را برمى‌انگيزد كه همنام من است ... مردم در بين ركن و مقام با او بيعت مى‌كنند، خداوند به وسيله او دين را (به حال اولش) برمى‌گرداند و فتوحات زيادى خواهد داشت، بگونه‌اى كه در روى زمين كسى باقى نمى‌ماند، جز اينكه «لااله‌الاالله» مى‌گويد. سلمان فارسى از جا برخاست و عرض كرد: اى رسول خدا، او از كدامين فرزندانت است؟ پيامبر (ص) دستش را بر دوش حسين زد و فرمود: از فرزندان اين پسرم است. «١» ض سلمان فارسى مى‌گويد: بر پيامبر (ص) وارد شدم، ديدم امام حسين (ع) را بغل كرده و چشمان و دهانش را مى‌بوسد و مى‌فرمايد: تو آقا فرزند آقايى، امام فرزند امام و برادر امامى، تو حجت فرزند حجت برادر حجتى و پدر نُه حجت الهى هستى كه نهمين آنها «مهدى» قائم است. «٢» تأمّل در احاديث ياد شده و حديث ثقلين «٣» كه در آن پيامبر (ص) عترت خود را در كنار قرآن به عنوان پناهگاه و مرجع امت معرفى كرده است، ما را به اين نتيجه مى‌رساند كه حضرت مهدى (عج) آخرين امام از عترت و خاندان پيامبر است و پيامبر (ص) در معرفى آن حضرت چنان دقيق و مشخص عمل كرده كه جاى هيچ شك و شبهه‌اى نسبت به امامت حضرتش باقى نگذاشته است. كثرت رواياتى كه از پيامبر (ص) در مورد حضرت مهدى (ع) نقل شده، موجب گشته كه بعضى از علماى اهل سنت همانند صاحب كتاب «عقدالدرر فى أخبار المنتظر» كتاب جداگانه و مستقلى را درباره حضرت‌