مى‌بردند و در مواردى «قبض رسيد» را به خط امام دريافت مى‌كردند «١» و در مواردى هم پيام شفاهى حضرت مهدى (عج) كه در بردارنده خبر غيبى «٢» و نوعى اعجاز بود، توسط سفيران به افراد خاصى ابلاغ مى‌شد. بدين گونه غيبت صغرى سپرى شد و افراد زيادى «٣» به حضور مبارك ايشان شرفياب شدند كه تعدادشان زياد و نامعلوم است، از جمله آنان خود سفيران چهارگانه هستند. عبدالله بن جعفر حميرى مى‌گويد: از محمد بن عثمان عَمرى شنيدم كه مى‌گفت: حضرت مهدى (عج) را ديدم كه پرده كعبه را به دست گرفته و عرضه مى‌دارد: پروردگارا از دشمنانم انتقام گير. «٤» تشرّف افراد به حضور آن حضرت در غيبت كبرى‌ با وفات آخرين سفير، دوره ارتباط با حضرت مهدى (عج) از طريق سفيران خاص به پايان رسيد و دوره غيبت كبرى و اختفاى كامل آغاز شد، امّا اين غيبت بدين معنا نبود كه كسى به ديدار حضرتش نايل نگردد، بلكه در طول اين مدّت افراد زيادى به خدمتش رسيده‌اند و اخبار آن در حد تواتر است كسانى كه خدمت ايشان شرفياب شدند، برخى هنگام شرفيابى، آن حضرت را شناخته‌اند و در موارد ديگرى بعد از جدايى با شواهد قطعى مشخص شده كه شخص مورد مشاهده حضرت مهدى (عج) بوده است. بطور كلى مى‌توان گفت: قسمت عمده شرفيابيها در مواردى بوده كه شخص در حال اضطرار قرار گرفته، براى رهايى خودش به آن حضرت متوسل شده است. در اين زمينه كتابهايى نگاشته شده و نام و نشان علما و بزرگانى كه به خدمت‌