ديده شدن ايشان پس از رسيدن به مقام امامت ض‌ ابو الاديان مى‌گويد: بعد از آنكه امام عسكرى (ع) از دنيا رفت، او را كفن كرده، در تابوت نهادند. جعفر بن على (عموى حضرت مهدى (عج)) پيشقدم شد تا بر جنازه برادرش نماز بخواند. همين‌كه خواست تكبير بگويد، كودكى ظاهر شد و عباى جعفر را كشيد و فرمود: اى عمو عقب بايست من سزاوارترم كه بر جنازه پدرم نماز بخوانم. جعفر عقب رفت، در حالى كه رنگ رخسارش دگرگون شده و زرد گرديده بود، سپس آن كودك جلو ايستاد و نماز خواند .... «١» حضرت مهدى (عج) ضمن اينكه با اين كار ثابت كرد، جعفر وارث امامت نيست، عقيده پيروانش را نيز تحكيم نمود و با آشكار شدن و نماز خواندن بر جنازه پدر، امامت خود را بر حاضران آشكار كرد. همچنين قدرت ملكوتى آن حضرت موجب شد كه جعفر از دستور ايشان مبنى بر كنار رفتن سرپيچى نكند و با حال تحير و تعجب شاهد نماز آن كودك بر پدرش باشد. ض محمد بن صالح مى‌گويد: صاحب‌الزمان (عج) از جاى غير مشخصى خارج گرديد و با جعفر كذّاب در مورد ميراث پدرش به خصومت پرداخت و به او گفت: اى جعفر چرا متعرض حقوقم مى‌شوى؟ «٢» جعفر متحير شده و مبهوت گرديد. سپس صاحب‌الزمان (عج) از ديده‌اش غايب شد. جعفر به جستجوى او در ميان مردم برخاست، ولى وى را نيافت .... «٣» آغاز غيبت صغرى‌ على بن سنان موصلى مى‌گويد: گروهى از اهالى قم براى پرداخت وجوه شرعى خود