نه‌تنها اهل حق بكلى نابود نمى‌شوند، بلكه افراد زبده و ممتازى در روى زمين خواهند بود كه به هنگام ظهور، به حضرت مهدى (عج) مى‌پيوندند و ايشان را يارى مى‌كنند. * ملاحظه: آنچه در اين چند درس ذكر شد، نمونه‌هاى برگزيده‌اى از روايات فراوان موجود در منابع شيعه و اهل سنت است كه راه روشنى را درباره امامت حضرت مهدى (عج) ترسيم مى‌كند؛ بگونه‌اى كه اعتقاد به امامت آن حضرت و ايمان به دين اسلام، دو امر تفكيك‌ناپذير جلوه مى‌كنند و صحيح نخواهد بود كه انسان به رسالت پيامبر (ص) و دين او ايمان بياورد، ولى با وجود اين همه روايات كه فوق تواتر «١» است، به امامت حضرت مهدى (عج) معتقد نگردد و به وجود او به عنوان آخرين جانشين پيامبر (ص) در روى زمين، مؤمن نباشد؛ به بيان ديگر، اعتقاد به امامت حضرت مهدى (عج) يك اعتقاد اسلامى است؛ زيرا روايات مربوط به آن بطور فراوان از خود پيامبر (ص) توسط اهل‌بيت (ع) و غير آنان نقل شده و بزرگان شيعه و محدثين اهل سنت آنها را در كتب صحاح و كتابهاى معتبر ديگر ذكر كرده‌اند و حتى افرادى از دانشمندان اهل سنت، كتاب مستقلى در اين زمينه نگاشته‌اند. اگر با وجود اين همه روايات از پيامبر (ص)، امامت حضرت مهدى (عج) پذيرفته نشود و كسانى بخواهند منكر آن شوند، ديگر هيچ مسأله‌اى از مسائل اسلامى قابل اثبات نخواهد بود؛ زيرا روايات مربوط به آنها در بسيارى از موارد بمراتب كمتر از رواياتى است كه در مورد امامت حضرت مهدى (عج) در دسترس است.