اين سؤال بيانگر آن است كه خليفه دوم با موضوع مهدويت آشنا بوده و سؤالش براى كسب اطلاعات بيشتر بوده است. ٢- أبى حمزه مى‌گويد: نزد امام صادق (ع) رفتم و عرض كردم: - آيا صاحب اين امر «١» تو هستى؟ - نه. - آيا فرزند شماست؟ - نه. - آيا او نوه شماست؟ - نه. - آيا او فرزند نوه شماست؟ - نه. - پس صاحب اين امر كيست؟ - آن كه بعد از گذشت زمانى از دسترسى نيافتن مردم به امام ظاهر و آشكار، ظهور مى‌نمايد و زمين را از عدل و داد پر مى‌كند، آن سان كه از ظلم و جور پر شده است؛ همان‌گونه كه رسول خدا (ص) بعد از گذشت زمانى از بعثت پيامبران، برانگيخته شد. «٢» انديشه مهدويت و ظهور در آينه ادبيات و شعر قطعيت امامت حضرت مهدى (عج) و قيام او در افكار و انديشه جامعه اسلامى از صدر اسلام تاكنون، موجب شده كه اين مسأله وارد جهان ادبيات و شعر شود و شاعران در اين زمينه سروده‌هايى داشته باشند. به عنوان نمونه به دو مورد اشاره مى‌شود: ١- دعبل خزاعى اشعارى درباره مصيبتهاى اهل بيت سرود و آنها را در حضور امام رضا (ع) خواند. او در ضمن اشعارش به امامت حضرت مهدى (عج) و قيام او اشاره كرد: