امامت حضرت مهدى (عج) در اعتقاد ما - علی نوری، علیرضا - الصفحة ١٨

اسْتَخْلَفَ الَّذينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ لُيمَكِّنَنَّ لَهُمْ دينَهُمُ الَّذىِ ارْتَضى‌ لَهُمْ وَ لَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً يَعْبُدُونَنى‌ لا يُشْرِكُونَ بى‌ شَيْئاً ...» «١» خداوند به كسانى از شما كه ايمان آورده و عمل صالح انجام داده‌اند، وعده مى‌دهد كه آنها را بطور قطع خليفه روى زمين خواهد كرد همان‌گونه كه به پيشينيان خلافت روى زمين بخشيد و دين و آيينى را كه براى آنها پسنديده پا بر جا و ريشه‌دار خواهد ساخت و ترس آنها را به امنيت و آرامش تبديل خواهد كرد، بگونه‌اى كه تنها مرا بپرستند و چيزى را براى من شريك نگيرند. در هر وعده سه ركن وجود دارد: وعده دهنده كه در اينجا خداوند است، وعده گيرنده كه مؤمنان صالحند و سوم موارد وعده كه در آيه فوق عبارتند از: ١- استخلاف و حكومت روى زمين به نمايندگى از خداوند. ٢- تمكين دين كه نفوذ معنوى و حكومت قوانين الهى بر تمام پهنه زندگى است. ٣- تبديل خوف به امنيت و برطرف شدن تمام عوامل ترس و ناامنى و جايگزين شدن امنيت كامل و آرامش در همه زمين، آرامش و امنيت ريشه‌دار و دايمى نه ظاهرى و نسبى كه در جهان امروز شاهد آن هستيم چرا كه امنيت حاكم بر جهان امروز بر اثر تعادل قواى نظامى و سلاحهاى ويرانگر ميان قدرتهاى دنياست و هر روزى كه اين تعادل بر هم بخورد، پايه‌هاى اين امنيت كاذب و نسبى نيز فرو خواهد ريخت و در واقع مى‌توان گفت كه بر جهان تعادل وحشت حاكم است نه امنيت. همچنين در آخر آيه، هدف نهايى از تحقق حكومت واحد الهى بر پهنه گيتى، چنين ذكر شده كه مردم تنها خدا را بپرستند و چيزى را شريك او قرار ندهند. و اين هدف، راه حكومت الهى را از راه حكومتهاى غير الهى جدا مى‌كند، چرا كه هدف نهايى در آنها، برخوردارى همه از رفاه برتر و بهره‌مندى بيشتر از لذايذ مادى است. بايد توجه داشت كه وعده قرآن نسبت به تحقق حكومت صالحان در پهنه زمين، نوعى پيشگويى نسبت به فراهم شدن زمينه پذيرش دين حق در سطح وسيعى نيز هست.