امامت حضرت مهدى (عج) در اعتقاد ما - علی نوری، علیرضا - الصفحة ١٣١

هنگامى كه قائم قيام كند ... مساجد در عصر او همگى داراى ديوارهاى كوتاه و بدون كنگره خواهد بود، همان گونه كه در عصر رسول خدا (ص) بود. او جاده‌هاى بزرگ و اصلى را توسعه مى‌دهد و به شصت ذراع مى‌رساند و تمام مساجدى را كه در مسير راه قرار گيرند، خراب مى‌كند .... «١» از اين روايات استفاده مى‌شود كه در زمان قائم (عج)؛ در كنار آبادانى شهرها و راهها، مساجد نيز توسعه يافته و آباد مى‌گردد؛ چرا كه با رهبرى آن حضرت، مردم در مسير بندگى كه هدف آفرينش انسان است قرار مى‌گيرند و رفاه و آبادانى در خدمت فضايل و كمالات انسانى در مى‌آيد. شكوفايى روحيه برادرى و مساوات‌ در پرتو ارشاد و تربيت امام مهدى (عج)، نفوس انسانى رشد و تكامل پيدا كرده و ارزشهاى اخلاقى به اوج خود مى‌رسد. شيعيان به امام باقر (ع) عرض كردند: ما در كوفه گروه بسيارى هستيم. اگر شما فرمان دهى، همه فرمان برند و از شما پشتيبانى و حمايت خواهند كرد. آن حضرت در پاسخ فرمود: آيا چنين هست كه يكى از اين گروه بيايد و آنچه نياز دارد، از جيب برادرش بردارد؟ گفتند: نه. فرمود: پس اين گروه (كه در راه دادن مال به يكديگر اين گونه بخل مى‌ورزند) براى دادن خون خويش (در راه اصلاح جامعه) بخيلتر خواهند بود. مردم هم‌اكنون آسوده‌اند، (كه در حال توقف حركت تربيتى اسلام به سر مى‌برند) از مردم همسر مى‌گيريم و به آنان همسر مى‌دهيم، از يكديگر ارث مى‌بريم، حدود را برآنان اقامه مى‌كنيم، امانتشان را باز مى‌گردانيم (يعنى زندگى مردم در همين حد است و نه كاملًا اسلامى) امّا با قيام قائم (عج) آنچه هست، دوستى و يگانگى است تا آنجا كه هر كس هر چه نياز دارد، از جيب برادرش بدون هيچ ممانعتى برمى‌دارد. «٢»