امامت حضرت مهدى (عج) در اعتقاد ما

امامت حضرت مهدى (عج) در اعتقاد ما - علی نوری، علیرضا - الصفحة ١١٧

پايان انتظار و آغاز انقلابى بزرگ‌ منتظران حضرت مهدى (عج) مى‌آيند و مى‌روند و سالها و قرنها سپرى مى‌شود و آن حضرت همچنان در پرده غيبت به سر مى‌برد، امّا اين وضعيت براى هميشه ادامه نخواهد داشت؛ پايان انتظار فرا خواهد رسيد و مردم جهان روزى شاهد طلوع ستاره ولايت در سپيده‌دم اين شب ظلمانى خواهند بود و زمين با تابش نور معنويت امام مهدى (عج) درخشش نوينى خواهد يافت. براى آگاهى از حوادث آن ايام به سخنان اهل بيت (ع) توجه مى‌كنيم. از امام باقر (ع) روايت شده كه فرمود: مهدى (عج) از گردنه كوه طوى با ٣١٣ مرد به عدد رزمندگان بدر فرود مى‌آيد تا آنكه وارد مسجدالحرام مى‌شود و چهار ركعت نماز در مقام ابراهيم مى‌خواند. سپس با تكيه بر حجرالاسود، حمد و ثناى الهى به جا آورده و بر پيامبر (ص) درود مى‌فرستد و بگونه‌اى سخن مى‌گويد كه تا به حال كسى آن‌گونه سخن نگفته باشد. نخستين كسانى كه با او دست بيعت مى‌دهند، جبرئيل و ميكائيل خواهند بود. «١» طبق روايات، ياران حضرت مهدى (عج) شبانگاه به اذن الهى از بستر بيرون آمده و همگى در يك ساعت نزد آن حضرت در مكه اجتماع مى‌كنند. سپس ايشان ظهور مى‌كند و با يارانش وارد مسجدالحرام مى‌شود. آنان پس از بيعت جبرئيل، با آن حضرت بيعت مى‌كنند و حضرت مهدى (عج) رسالت انقلابى خود را اعلام مى‌كند تا اينكه تعداد