نهضت انتظار و انقلاب اسلامىسطح(3) - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ٩٩
٤- پرهيز از زراندوزى و زندگى اشرافى و تجملگرايى؛ ٥- جدّيت در گسترش عدالت؛ ٦- پايينتر بودن سطح زندگى آنان از توده مردم؛ ٧- دورى از بخل و احتكار؛ ٨- تأمين امنيت و آزادىهاى مشروع؛ ٩- تداوم امر به معروف و نهى از منكر؛ ١٠- جهاد بى وقفه در راه خدا.
و ...
همچنين امام با ياران خويش عهد مىبندد كه خود نيز مانند آنان عمل كند و هيچگونه امتيازى در خوراك، پوشاك و وسايل زندگى براى خود قائل نشود. «١» امير مؤمنان عليه السلام با بيان موارد بالا- كه چكيده رفتار دولت مردان حكومت اسلامى است- به هدف آرمانى حضرت قائم عليه السلام اشاره مىكند و در واقع، رسيدن به آن را مشروط به رعايت اصول ياد شده از سوى رهبر و مديران عالى او مىداند و مىفرمايد:
... وَ يَمْلَأُ الْارْضَ بِعَوْنِ اللَّهِ عَدْلًا كَما مُلِئَتْ جَوْراً، يَعْبُدُ اللَّهَ حَقَّ عِبادَتِهِ «٢» [در اين صورت] به يارى خدا زمين را پر از داد مىكند چنانكه پر از ستم شده است و خدا را- آن گونه كه حق اوست- مىپرستد.