نهضت انتظار و انقلاب اسلامىسطح(3) - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ٥٣

صادق عليه السلام پيرامون مشروعيت و نفوذ حكم فقيه مى‌فرمايد:
... هر كس احاديث ما را روايت كند و در حلال و حرامى كه از ناحيه ما مطرح شده دقت نمايد و احكام ما را بشناسد بايد ميان شيعيان حَكَم باشد و قطعاً من او را حاكم بر شما قرار داده‌ام. پس اگر حكم ما را بيان كند و از او پذيرفته نشود، حكم خدا سبك شمرده شده و نپذيرفتن ما محسوب مى‌شود و كسى كه ما را نپذيرد، در واقع خدا را نپذيرفته و چنين كارى در حد شرك است. «١» ثانياً از مشروعيت قانونى و اجتماعى نيز برخوردار است؛ چرا كه چندين اصل قانون اساسى به آن اختصاص يافته و به واسطه مجلس خبرگان- كه منتخبان مردم و قانونى هستند- انتخاب مى‌شود. به تعبير امام راحل:
اگر مردم به خبرگان رأى دادند تا مجتهد عادلى را براى رهبرى حكومتشان تعيين كنند، وقتى آنها هم فردى را تعيين كردند تا رهبرى را به عهده بگيرد، قهرى او مورد قبول مردم است، در اين صورت او ولىّ منتخب مردم مى‌شود و حكمش نافذ است. «٢» س ٤- آيا ولايت فقيهِ حاكم، فقط شامل مردم مى‌شود يا فقيهان ديگر نيز مشمول ولايت او هستند؟
ج- در كليه امورى كه در حوزه مديريت كشور قرار مى‌گيرد، همه مردم، مجتهدان و نخبگان، بايد تابع نظر رهبرى باشند و هيچ كس حتى شخص رهبر حق تخلّف ندارد، گرچه نظر فقهى برخى از فقيهان با نظر