نهضت انتظار و انقلاب اسلامىسطح(3) - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ٦٨

شدن قيام آن حضرت است. اين نشانه‌ها به حتمى و غير حتمى تقسيم شده است؛ حتمى، حوادثى است كه به طور قطع قبل از ظهور، اتّفاق خواهند افتاد و مشروط به شرط خاصى نيستند و غير حتمى امورى هستند كه مشروط به شرايط ديگرى هستند و اگر آن شرايط پيش بيايد، اينها نيز رخ خواهند داد، در اينجا نشانه‌هاى حتمى را به اختصار بيان مى‌كنيم.
١- ١- خروج سفيانى‌ سفيانى، فردى شيّاد و نابكار است كه در پى ماجراجويى برمى‌آيد. او يكى از نوادگان هند جگرخوار و ابوسفيان است و به همين مناسبت هم سفيانى ناميده شده و نام او «عثمان» و نام پدرش «عنبسه» است. او از منطقه خاور ميانه، دست به شورش مى‌زند و شهرهايى از سوريه و فلسطين و اردن مانند؛ دمشق، حمّص و قنسرين را به تصرف خود درمى‌آورد «١»، بعد به سوى حجاز لشكركشى مى‌كند و تصميم مى‌گيرد كه با ياران امام زمان عليه السلام نيز نبرد كند. امام سجاد عليه السلام فرمود:
انَّ امْرَ الْقائِمِ حَتْمٌ مِنَ اللَّهِ وَ امْرَ السُّفْيانِىِّ حَتْمٌ مِنَ اللَّهِ ... «٢» همان طور كه قيام حضرت مهدى عليه السلام از سوى خدا حتمى است، داستان سفيانى نيز قطعى است.
٢- ١- فرو رفتن لشكر سفيانى در زمين‌ لشكريان سفيانى پس از رسيدن به مدينه با خبر مى‌شوند كه حضرت‌