اصل راهبردى‌ نخستين كسى كه موضوع مهدويّت را طرح كرده، شخص پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله است. عبدالله بن عباس از رسول خدا صلى الله عليه و آله چنين روايت مى‌كند:
نهمين جانشين حسين- كه قائم اهل بيت و مهدى امّت من است- پس از غيبت طولانى و سرگردانى گمراه كننده ظاهر خواهد شد و امر خدا را آشكار و دين او را پيروز خواهد گرداند. «١» بسيار واضح است كه معمار اسلام براى پر كردن خلأ امام در زمان غيبت و آماده‌سازى و حفظ روحيه ولايت‌پذيرى مردم در آن زمان، طرحى درافكنده باشد و آن طرح «انتظار فرج» است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله آن را چنين ارج مى‌نهد:
انْتِظارُ الْفَرَجِ عِبادَةٌ «٢» انتظار فرج عبادت است.
توصيف انتظار فرج از سوى رهبر اسلام به عبادت، نشان دهنده جايگاه بسيار رفيع و كارساز اين موضوع و طرح كننده آن به عنوان يك اصل راهبردى است به خصوص كه در سخن ديگرى فرموده است:
افْضَلُ اعْمالِ امَّتى‌ انْتِظارُ فَرَجِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ «٣» برترين اعمال امّت من، انتظار فرج [از سوى‌] خداى بزرگ است.
چرا كه انتظار فرج؛