نهضت انتظار و انقلاب اسلامىسطح(3) - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ٣٦

٢- برخى نيز معتقدند كه آمدن امام زمان، مشروط به فراوانى فساد و فحشا است! پس نبايد از منكرات جلوگيرى كرد تا گناه زياد شود و شرط ظهور تحقق يابد.
٣- دسته سوم يك گام جلوتر رفته و معتقدند براى تعجيل در تحقق شرط ظهور بايد به گناهان دامن زد و از مردم خواست كه به فساد و فحشا روى آورند تا امام زمان زودتر ظهور كند! ٤- گروهى نيز بر اين عقيده‌اند كه هر حكومتى پيش از ظهور حضرت مهدى تشكيل شود، گرچه با رعايت اصول اسلامى و موازين عقلى باشد، برخلاف اسلام و باطل است و تنها كسى كه شايسته برقرار كردن حكومت اسلامى، امام زمان عليه السلام است و ما بايد منتظر ايشان بمانيم و دعا كنيم زودتر ظهور كنند و چنين دولتى را تشكيل دهند. «١» ياوه بودن چنين عقايدى بسان روز روشن است؛ چرا كه نتيجه آن، تعطيلى بسيارى از احكام اسلام، تن دادن به ذلّت حكومت طاغوت، هرج و مرج سياسى- اجتماعى، غرق شدن در فساد و فحشا و ... است كه با هيچ عقل و شرعى سازگار نيست، چنان كه با آرمان و منش حضرت مهدى عليه السلام نيز در تضادّ است. امام خمينى ضمن انتقاد و ريشخند چنين افكارى، با اشاره به پيامد شوم آنها مى‌فرمايد:
[اگر چنان عقايدى درست باشد، پس‌] ما بايد دعاگوى آمريكا باشيم و دعاگوى شوروى باشيم و دعاگوى اذنابشان از قبيل صدام باشيم و امثال اينها؛ تا اينكه اينها عالم را پر كنند از جور و ظلم و حضرت تشريف بياورند!! بعد