مهدى عليه السلام رهسپار مكّه شده است، آنان براى جنگ با آن حضرت، مدينه را به سوى مكّه ترك مى‌كنند. ولى در ميان راه در صحرايى كه از آن به «بيداء» تعبير شده است، به طور شگفت‌انگيزى در زمين فرو مى‌روند و نابود مى‌شوند به جز يك نفر كه خبر آنان را مى‌آورد. «١» اين رخداد معجزه‌آسا، از امدادهاى غيبى الهى نسبت به حضرت صاحب الزمان (عج) است.
٣- ١- سروش آسمانى‌ امام صادق عليه السلام فرمود:
حضرت مهدى عليه السلام ظهور نمى‌كند مگر آنكه پيش از آن، صدايى از آسمان به گوش برسد و نام او و پدرش را ببرد، آن منادى اعلام مى‌كند: مهدى پسر امام حسن عسكرى، قائم آل محمد است سخنش را بشنويد و از او اطاعت كنيد! در آن هنگام، هيچ جاندارى نيست جز آنكه اين ندا را مى‌شنود، خفتگان بيدار مى‌شوند، زنان از خانه‌ها بيرون مى‌ريزند، حضرت مهدى عليه السلام با شنيدن اين سروش آسمانى- كه جبرئيل در داده است- ظهور مى‌كند. «٢» ٤- ١- كشتن نفس زكيّه‌ امام باقر عليه السلام فرمود:
حضرت قائم عليه السلام به يارانش مى‌فرمايد: دوستان! اهالى مكّه مرا نمى‌خواهند، ولى من نماينده‌اى به سوى آنان مى‌فرستم تا چنان كه شايسته منزلت من است‌