درس چهارم: حكومت اسلامى در عصر انتظار انسان، موجودى اجتماعى است و لازمه عقلى زندگى اجتماعى، نظام حكومتى است. امير مؤمنان عليه السلام فرمود:
لا بُدَّ لِلنَّاسِ مِنْ اميرٍ بَرٍّ اوْ فاجِرٍ «١» مردم به ناچار بايد حاكم داشته باشند، خواه نيكوكار يا بدكار.
بسيار روشن است كه خدا و شريعت آسمانى، حاكمان نيكوكار را مى‌پسندند، چنانكه نظر عقل نيز همين است.
از سوى ديگر، ساختار دين مقدّس اسلام نيز به گونه‌اى است كه تشكيل حكومت، از اولويت نخست برخوردار است و بخش‌هاى مهمى از اسلام به حكومت بستگى دارد و بدون آن قابل اجرا نيست مانند؛ اجراى حقوق جزايى، دريافت ماليات و جزيه، جهاد و به همين دليل رسول گرامى اسلام پس از ورود به مدينه و آماده شدن زمينه، به تأسيس حكومت اسلامى پرداخت و خود نيز حاكم آن شد.
همه مسلمانان به ضرورت عقل و شرع بر حكومت پيامبر صلى الله عليه و آله گردن‌