نهضت انتظار و انقلاب اسلامىسطح(3) - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ٨٧
هر گاه به حضرت بقية الله اجازه ظهور داده شود، او نام خدا را بر زبان جارى مىسازد و يارانش چون ابرهاى پاييزى (با سرعت) نزدش حاضر شوند، ايشان كه همان علمداران هستند، برخى شب هنگام در بستر خويش ناپديد مىكردند و بامدادان در مكه مشاهده مىشوند، برخى را در روز مىبينند و مىشناسند كه در ميان ابرها طى مسير مىكنند. «١» آنگاه امام آيه ١٤٨ سوره بقره را قرائت كرد.
- امام سجاد عليه السلام نيز فرموده است:
٣١٣ نفر بدون اينكه از قبل همديگر را بشناسند يا با يكديگر قرار گذاشته باشند، گرد حضرت مهدى عليه السلام جمع مىشوند. «٢» - برخىروايات نيز گوياى آناست كه از ٣١٣ نفر پنجاهتن زن هستند. «٣» ٤- همكارى طبيعت در روايات مربوط به ظهور، به اين واقعيت نيز تصريح شده است كه در آن زمان، آسمان و زمين- كه دو منبع تغذيه و وفور نعمتهاى الهىاند- با قيام حضرت مهدى عليه السلام هماهنگ مىشوند؛ آسمان، به موقع مىبارد و زمين، آنچه در توان دارد مىروياند تا مردم در رفاه و آسايش قرار گيرند.
در قرآن مجيد مىخوانيم؛ وَ لَوْ انَّ اهْلَ الْقُرى امَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَالْارْضِ ... (اعراف: ٩٦)