نهضت انتظار و انقلاب اسلامىسطح(3) - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ٨٦
- افرادى نجيب، قاضى [حقوقدان] مدير و فقيه در دين هستند و خداوند به گونهاى عقلشان را نيرو مىبخشد كه هيچ گاه در داورى اشتباه نمىكنند. «١» - امام صادق عليه السلام در حديثى طولانى آنان را چنين مىستايد:
مردانى هستند با دلهاى پولادين، كمترين شك و ترديدى نسبت به ذات مقدس خداوند ندارند؛ از صخره سختترند؛ اگر به كوه روى آورند، آن را از جاى بركنند؛ با درفشهاى خويش به هر شهر و ديارى حملهور شوند؛ آنجا را به سقوط وادارند، عقابان تيز چنگالى را مىمانند كه وقتى بر مركبها سوار مىشوند، به زين مركب حضرت مهدى عليه السلام تبرّك مىجويند و او را چون نگين انگشترى در ميان مىگيرند و هنگام نبرد، جان خويش را سپر بلاى او مىكنند و فرمانش را با جان و دل خريدارند.
مردانى هستند كه شبها نمىخوابند و زمزمه مناجات و قرآن و نمازشان بسان هياهوى زنبور عسل در هم مىتند و بامدادان نيز پا به ركاب، آماده رزماند آنان واقعاً راهبان شب و شيران روزند.
چلچراغهايى هستند كه دلهايشان بسان قنديلهاى نور، در سينههايشان آويخته است، تنها از خدا مىترسند و فريادشان همواره به ذكر توحيد بلند است و آرمانشان نيز شهادت در راه خداست. «٢» - مفضّل بن عمر مىگويد امام صادق عليهالسلام، نحوه گرد آمدن ياران حضرت مهدى عليه السلام را اين گونه بيان كرد: