همگى بر چسب خودكامگى حزبى خورده‌اند، ولى تفاوتهايى بين آنها به چشم مى‌خورد، از جمله فاشيسم «١» از راست افراطى و با تأكيد بر نژاد پرستى و كمونيسم از چپ افراطى «٢» با اصرار بر برتر شمردن كارگران، روييد و باليد. «٣» همزمان با تولد و تداوم رژيم‌هاى فاشيستى و كمونيستى، در شمارى از كشورهاى اروپايى، نظام‌هايى وجود داشت كه از صورت خودكامگى تك حزبى برخوردار نبودند.
بلكه حكومتهاى استبدادى محافظه كار به شمار مى‌رفتند، مانند لهستان (كودتاى نظامى ١٩٢٦)، يوگسلاوى (الغاى قانون اساسى ١٩٢٩) و اسپانيا (ديكتاتورى فرانكو ١٩٣٩).
اين دولت‌ها از برخى از مشخصه‌هاى دولت تك حزبى خود كامه چون بهره‌مندى از