كنند كه يا با ما و يا با تروريست‌ها باشند، يا شما جانب استبداد و زور و يا در كنار آزادى و عدالت هستيد.» «١» با چنين رويكردى در بيست وسومين سالگرد پيروزى انقلاب اسلامى، بوش كوچك در تداوم نطق سنتى رؤساى جمهور ايالات متحده موسوم به «نطق وحدت، در نشست مشترك مجالس سنا و نمايندگان (كنگره) و در حضور نظاميان بلند پايه آمريكا و ميهمانان خارجى در ٩ بهمن ماه ١٣٨٠ ه. ش (٢٩ ژانويه ٢٠٠٢ م)، برخى گروه‌هاى اسلام‌گراى خاور ميانه را از مصاديق گروه‌هاى تروريستى به حساب آورد و كشورهاى مستقل ايران و كره شمالى را در كنار عراق «محور شرارت و شيطانى» توصيف كرد:
ارتش ما اردوگاه‌هاى آموزشى تروريستى در افغانستان را مضمحل ساخت، اما هنوز اردوگاهايى وجود دارندكه در برخى كشورهاى ديگر به فعاليت خود ادامه مى‌دهند ... دنياى زيرزمينى تروريست‌ها شامل گروه هايى مثل حماس، حزب اللَّه، جهاد اسلامى و جنبش محمد، در جنگل‌هاى دورافتاده و در صحراها فعال است و در مراكز شهرهاى بزرگ پنهان شده است.
كره شمالى، رژيمى است كه با موشك‌ها و سلاح كشتار جمعى تجهيز شده است، حال آنكه مردمش از گرسنگى رنج مى‌برند.