به بازيگرى انقلابى و معترضى پرخاشگر، هيأت حاكمه واشنگتن براى چاره‌انديشى و اتخاذ انواع تدابير در حوزه سياست خارجى به تكاپو افتادند.
نمود رفتارى دستگاه سياست خارجى آمريكا در برابر نظام برآمده از انقلاب اسلامى در قالب پيچيده‌ترين حربه‌ها و تاكتيك‌هاى خصمانه از صبحگاه پيروزى انقلاب تاكنون «١» بروز كرده كه برجسته‌ترين اين اقدامات خصمانه چنين است:
١. خط دهى به ليبرال‌هاى نهضت آزادى در دولت موقت و تقويت و پشتيبانى از آنها براى انحراف مسير انقلاب اسلامى. «٢» ٢. هدايت ضد انقلاب در اقدامات تجزيه طلبانه در كردستان، خوزستان، سيستان و بلوچستان، گنبد و آذربايجان. «٣» ٣. تحريم اقتصادى و توقيف اموال و دارايى‌هاى ايران. «٤» ٤. قطع روابط ديپلماتيك.
٥. تهاجم نظامى به طبس.
٦. طراحى كودتاى نوژه.
٧. طراحى عمليات جهش مثبت ٨٠ پس‌از كودتاى نوژه. «٥» ٨. گسترش تروريسم كور عليه شخصيت‌هاى طراز اول مملكتى، اعضاى نهادهاى انقلابى و توده مردم.
٩. نشان‌دادن چراغ‌سبز به صدام براى آغاز تهاجم و تحميل جنگ بر جمهورى اسلامى ايران. «٦»