آمريكا و گفتمان استكبارى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٠
را به مفهوم ترويج قدرت فائقه آمريكا قلمداد مىكنند كه براى اقداماتش در سطح جهان الزامى براى پاسخگويى ندارد و نيز حق دارد نفوذ خود را به سرتاسر جهان توسعه دهد. اقدام براى توسعه ناتو به شرق، مداخله در كوزوو و حمله به عراق وتلاش براى منزوى ساختن دولتهاى غير منعطف در مقابل آمريكا (مانند ايران و كره شمالى) را بايد در همين راستا تفسير كرد.
ويژگيهاى نظم نوين جهانى مهمترين ويژگيهاى نظم نوين از ديدگاه آمريكا به شرح زير است:
١- برترى هژمونيك آمريكا در جهان:
در نظم نوين جهانى، اين نظريه را القا مىكنند كه بدون هژمونى و امپراتورى آمريكا، نظام بين المللى در اغتشاش، هرج و مرج و تاريكى و ظلمت فرو خواهد رفت. بنابراين آمريكا بايد در قالب يك امپراتورى قدرتمند ظاهر شود. اختلاف سياستمداران دو حزب قدرتمند آمريكا يعنى دمكرات و محافظهكار در اين خصوص فقط بر سر مكانيزمهاى اعمال اين قدرت امپراتورى است. «١» در دهه هفتاد اصطلاح امپراتورى براى تحقير و توهين راهبردهاى امنيتى آمريكا در آفريقا و آسيا مطرح مىشد. اما