ب- بى‌اعتبار كردن منبع و كشف هويت آنان براى مردم.
ج- دادن اطلاعات صحيح به مردمى كه تحت تأثير شايعه قرار گرفته‌اند (جامعه هدف).
د- ناديده انگاشتن شايعات ضعيف و پاسخ غير مستقيم به آن. مثلا نشان دادن تصوير زنده فردى كه شايعه قتل وى منتشر شده است.
ه- پاسخ شايعه با شايعه (كه در جنگ‌هاى روانى عليه دشمن به كار بسته مى‌شود.) «١» مقابله با شايعات آن قدر مهم است كه ارزش دارد دو سازمان اطلاعاتى آشكار و پنهان براى مقابله با شايعات تاسيس شود. اين سازمان‌ها موظف باشند شايعات را رديابى كنند و با شايعه‌پراكن‌هاى اصلى برخورد كنند. ديگر اين كه به سرعت با اطلاع رسانى مناسب عنصر ابهام را رفع كنند. اين سازمان‌ها مى‌توانند توسط وزارت اطلاعات وشوراى امنيت ملى تأسيس گردند.
ازسوى ديگر بايد دانست آشكار ساختن حقايق وگزارش‌هاى صحيح و هماهنگى دستگاه‌هاى دولتى، مادام‌كه با آگاهى كافى از خطر و اهميت شايعات و انگيزه‌هاى پشت پرده همراه نباشد، در محو شايعات مؤثر نخواهد بود.