امروزه به راحتى توسط نو محافظه كاران راست افراطى كه پس از حادثه يازده سپتامبر در صحنه سياسى آمريكا حاضر شده‌اند، به عنوان راهبرد امنيت ملى آمريكا مطرح مى‌شود. «امپراتورى آمريكايى» در حال حاضر به عنوان رويكردى پسنديده براى هدايت و مديريت آمريكا مورد پذيرش آنان مى‌باشد.
نومحافظه‌كارانى مانند كاپلان و ويليام كريستول سردبير هفته‌نامه «ويكلى استاندارد» و ماكس پوت، در دوره اول رياست جمهورى بوش بر آن تأكيد مى‌كردند. «١» هنرى كسينجر و ريچارد هس نيز مايلند سياست خارجى آمريكا مبتنى‌بر يك ساختار امپراتورى باشد و از بكار بردن اين واژه نيز ابايى ندارند. «٢».
پس نظم نوين جهانى در حقيقت نظامى سلسله مراتبى است كه در آن آمريكا به عنوان تنها ابرقدرت جهان، و ساير كشورها به‌عنوان قدرت‌هاى بزرگ، متوسط و كوچك و ذره‌بينى مطرح‌اند.
و آمريكا به دليل توانايى برخوردارى از قدرت نظامى نقش پليس و ژاندارم بين المللى را ايفا مى‌نمايند.
٢- يك جانبه گرايى:
نظم نوين جهانى به آمريكا اجازه مى‌دهد كه بدون نياز به همكارى ساير كشورها و حتى نهادهاى بين المللى در هر زمان كه مناسب تشخيص دهد، اقدام كند هانتينگتون مى‌گويد: