از ثمرات راه اول بهره گيرند و خود را اصلاح كنند، شديداً برخورد شود.
١٩. وحدت حوزه و دانشگاه: حوزه خود را از علوم روز و زبان روز بى‌نياز احساس نكند و به فرموده امام صادق (ع) عالم به زمان باشد تا از تهاجم لوابس (باطلى كه لباس حق پوشيده باشد) مصون بماند و ديگران را هم برهاند.
دانشگاه نيز تنها بر علوم پايه و تجربى تكيه نداشته باشد و فرهنگ ومعارف دينى و قرآنى در دانشگاهها جايگاهى رفيع‌تر از علوم پايه و تجربى بيابد و اخلاق و تربيت اسلامى بر محيط دانشگاه و زندگى استادان و دانشجويان حاكم شود تا كارآيى علوم پايه و تجربى جهتى سالم يابد و سنگرى پايدار در مقابل تهاجم فرهنگى غرب گردد. بنابراين، بايد براى تحقق اين كار الهى و مقدس به طور جدى سرمايه گذارى شود. روحانى بايد بتواند دين و فرهنگ دينى را با آگاهى به زمان و زبان تبليغ كند؛ به تربيت الگويى و اسوه‌اى عنايت داشته باشد و از وجود خود و زندگى خود الگويى مقدس براى معرفى فرهنگ اسلام بسازد تا در كنار تبيين حقايق، تاثير عملى نيز داشته باشد.
دانشگاه هم بايد، با استفاده از قدرت و وجهه علمى و دانشگاهى، در پرتو نيروى ايمان و باورهاى ماورايى سنگر