بعد از اظهارات مداخله جويانه و جنگ طلبانه بوش عليه ايران در نطق وحدت در كنگره بعد از اشغال افغانستان، در دوره اول رياست جمهورى او افرادى همانند ديك چنى معاون او، كندوليزا رايس مشاور امنيت ملى، آرى فيلشر، سخنگوى كاخ سفيد، رامسفلد، وزير دفاع، پال ولفوويتز، معاون وزير دفاع، كالين پاول، وزير امور خارجه و جيمز ولس، مشاور وزير دفاع و رئيس سابق سازمان سيا و برخى از نمايندگان كنگره امريكا از جمله كسانى بودند كه علاوه بر بوش پسر در دوره اول رياست جمهورى‌اش بر طبل تهديد نظامى عليه ايران كوبيدند.
علاوه‌بر اين، رسانه‌هاى گروهى ايالات متحده نيز- كه ازسوى صهيونيست‌ها اداره مى‌شوند- بر دامنه پيام‌هاى تهديدآميز نظامى عليه ايران افزودند. به عنوان نمونه، روزنامه واشنگتن پست با درج گزارشى، خبر از احتمال حمله امريكا به نيروگاه اتمى بوشهر داد. «١» در دوره دوم رياست جمهورى بوش پسر، طرفداران «جنگ سخت» از نظر كمى و كيفى در اقليت قرار گرفته‌اند. افرادى مانند رول مراك گرشت، ريچارد پرل، ديويد فروم و رامسفلد در حال حاضر بر ضرورت تسريع در تغيير رژيم ايران با حمله نظامى گسترده پيش دستانه همانند الگوى عراق معتقدند.