منابع خود در خليج فارس را به وى سپرد و تهران را در رديف متحد وفادار واشنگتن در همجوارى شوروى سابق در خط مقدم مبارزه با كمونيسم قرار داد.
مجموعه‌اى از پيوندها و ملاحظات استراتژيك ميان شاه و هيأت حاكمه امريكا در طى ٣٧ سال سلطنت وى بويژه بعد از كودتاى ٢٨ مرداد ١٣٣٢ و موفقيت در پشت سر گذاشتن بحران‌ها و معضلات سياسى وسركوب قيام‌هاى داخلى مانند ١٥ خرداد ١٣٤٢، سبب شد تا شاه و آمريكا، نظام شاهنشاهى حاكم بر ايران را پابرجا و با ثبات تلقى نموده و حتى لحظه‌اى هم به فكر «ايران بعد از شاه» نيفتند. به عنوان نمونه شاه در آذرماه ١٣٥٦ در جريان فارغ‌التحصيلى دانشجويان دانشگاه افسرى با صداى بلند اعلام نمود كه:
كسى نمى‌تواند مرا سرنگون كند. من از حمايت كارگران، كشاورزان و بخش وسيعى از مردم عادى و روشنفكران به علاوه از پشتيبانى بى چون و چرايى نيروهاى مسلح ٧٠٠ هزار نفرى برخوردارم. «١» در اين ارزيابى از وضعيت مستحكم رژيم، جيمى كارتر، رئيس جمهور وقت ايالات متحده نيز با شاه ايران همفكر بود.
كارتر آمريكا و گفتمان استكبارى ٦٩ رويكردهاى دولت بوش براى تغيير رژيم ايران ص : ٦٧ يك ماه پس از سخنرانى شاه در سفر به ايران از اين‌