احزاب و تشكيلات سياسى در ايران

احزاب و تشكيلات سياسى در ايران - لطیفی پاکده، لطفعلی - الصفحة ٩٣

ولايت فقيه را نيز قبول ندارند و فكر مى‌كنند كه به ديكتاتورى مذهبى منجر مى‌شود. «١» ط- مصدّقى- ملّى: پيشواى خود را مصدّق مى‌دانند.
ى- انحصارگرى: در عين آنكه مخالفان خود را به انحصارگرى متهم مى‌كنند، خود در گزينش همكارانشان بيش از حد انحصارگرى مى‌كنند. به عنوان مثال تمام اعضاء كابينه دولت موقت از ملى‌گرايان طرفدار مصدّق تشكيل شده بود.
يا- بدبينى به نهادهاى انقلابى: آنها به نظام ادارى باقى مانده از رژيم قبل احترام گذاشته و از دخالت نهادهاى انقلابى در امور مختلف رنج مى‌بردند. «٢» ٤- انشعابها: مهمترين انشعابى كه تاكنون در نهضت آزادى رخ داده است، انشعاب جوانانى است كه مبارزه مسالمت آميز را كافى نمى‌دانستند و به مشى مسلّحانه معتقد بودند.
اين انشعاب در سال ١٣٤٤ واقع شد و نام سازمان مجاهدين خلق ايران به خود گرفت كه بعدها ماركسيست شدند، سپس با پيروزى انقلاب اسلامى تظاهر به اسلام كردند و در ٣٠/ ٣/ ١٣٦٠ عليه نظام جمهورى اسلامى به طور رسمى به جنگ مسلّحانه پرداختند و اكنون جيره‌خوار صدام حسين هستند. و ارتباط سياسى آنها با آمريكا شهره آفاق است.
چگونه؟
١- تبليغات: نهضت آزادى در هر مناسبت و رويداد سياسى، به طور معمول به انتشار اعلاميه و گاهى جزوه اقدام مى‌كند. كلاسهاى مختلف عقيدتى سياسى برقرار مى‌كند.
خصوصيت‌هاى عمومى تبليغات نهضت آزادى در موارد ذيل نهفته است:
الف- انتقاد: انتقادهاى نهضت آزادى فقط متوجّه علماى دين و حكومت جمهورى‌