اينگونه جلسات مورد تدريس قرار مى‌گرفت. «١» ٢- رساندن سريع پيامهاى امام: اين امر از وظايف عمده هيأتها محسوب مى‌شد. آقاى عسگراولادى از اعضاى كميته مركزى مى‌گويد:
«پس از سخنرانى چهارم آبان ٤٣ عليه كاپيتولاسيون، نظر امام اين بود كه رژيم، يورشى در قم خواهد داشت و براى اينكه اين يورش اثر منفى در حركت اسلامى نداشته باشد بايد مردم آگاه شوند و هيأتهاى مؤتلفه متعهد شدند در يك فرصت ٤٨ ساعته اعلاميه امام را كه خلاصه‌اى از همان سخنرانى بود در تهران و همه شهرهاى ايران پخش نمايند و چون تأكيد امام تأكيدى بود كه همه نيروهاى اسلامى آن روز در خط امام را وادار مى‌ساخت كه با دقيقترين ابتكارات، اعلاميه را پخش كنند به طور بى‌سابقه‌اى انجام گرفت و با وجود كوشش رژيم، سخنان امام سراسر كشور را فرا گرفت و ملت مى‌رفت براى يك بسيج عمومى و يك عكس‌العمل جدى در مقابل نفوذ آمريكا مهيا شود كه سازمان امنيت با تمام توان بكار خود سرعت داد و با تدارك وسيعى تبعيد امام را انجام داد.» «٢» ٣- اعدام انقلابى: هيأتهاى مؤتلفه، براى انتقاد از عملكرد خائنانه رژيم در جهت تصويب لايحه كاپيتولاسيون و تبعيد امام خمينى، تصميم به ترور شاه، منصور (نخست وزير)، نصيرى، ايادى (پزشك بهايى شاه)، اقبال و پانزده نفر ديگر از عوامل خائن حكومت جلّاد پهلوى گرفت. ليكن تنها موفّق به اعدام انقلابى منصور شدند. «٣» شهيد محمد بخارايى در دادگاه نظامى در پاسخ به سؤال رئيس [بيدادگاه‌] كه پرسيد: «چرا بر خلاف قرارتان كه بايد تير اوّل را به شكم و تير دوّم را به مغزش بزنيد به حنجره‌اش زديد؟» گفت:
«من تير اوّل را به شكم او زدم در مغزم خطور كرد كه حنجره‌اى كه به آية الله العظمى خمينى توهين كرده بايد دريده شود. اين بود كه [تير دوم را به حنجره و] تير سوّم را به مغزش زدم.» «٤»