د- ترور پاسداران انقلاب اسلامى: تعداد زيادى از پاسداران انقلاب اسلامى در خيابانها، مراكز كار و حتى در خانه‌هاى خود مورد هدف تروريسم كل منافقان و اذناب آنها قرار گرفتند. سر كرده منافقين در اين رابطه مى‌گويد:
«در مرحله اوّل، نوبت سران سياسى بود. در مرحله دوّم دست و پاى اجرايى رژيم اهميت درجه اوّل دارد ... بايد نرخ رشد كار عمليات به جائى برسد كه ديگر پاسدارى كار ساده‌اى نباشد و به بهاى ارزانى ميسر نشود و بعينه ببينند كه بهايش گران است.
آن وقت ديگر كسى جرأت پاسدارى به سرش نخواهد زد و خلاصه كنيم، اينها را نبايد آرام گذاشت.» «١» نه تنها پاسداران، بلكه هر كس كه ريش (ظاهر حزب اللّهى) داشت و يا شلوار سبز پوشيده بود، مورد هدف ترور كور آنان قرار مى‌گرفت.
ه- ترور مردم عادى: مردم عادى نيز به جرم داشتن قيافه اسلامى يا نصب عكس امام خمينى در محل كار خود يا همكارى نكردن با منافقينى كه از آنها موتور، ماشين يا پول و ...
مى‌خواستند توسط عناصر منافق ترور مى‌شدند. به برخى از نمونه‌هاى آن توجه كنيد:
«١٣ مرداد ١٣٦١: ترور يك پلاستيك فروش (حاج احمدى).
٦ شهريور ١٣٦١: به رگبار بستن يك لبنياتى، خيابان كارون تهران.
٦ شهريور ١٣٦١: انفجار يك نمايشگاه اتومبيل، كه منجر به شهادت هفت نفر شد، خيابان آذربايجان تهران.
٨ شهريور ١٣٦١: ترور يك خواربار فروش و يك‌تعميركار موتورسيكلت، دولت‌آباد تهران.
١٣ شهريور ١٣٦١: ترور يك مغازه‌دار، خيابان انديشه تهران.
١٥ شهريور ١٣٦١: ترور يك گرمابه‌دار (ابوالقاسم جابرزاده)، خيابان سعدى تهران.
١٦ شهريور ١٣٦١: ترور يك پارچه فروش، آريا شهر، فلكه اوّل گلنار تهران.» «٢» در همين رابطه به چند نمونه از ساير گروههاى انحرافى اشاره مى‌كنيم: