در تعاليم عالى اسلام مى‌ديدند به سوى مدينه روان شود. آنان به نزد رسول خدا (ص) آمدند و اسلام آوردند. «١» صحابى با وفاى پيامبر (ص)
جندب بن زهير در مدينه همواره در كنار پيامبر (ص) بود و در جنگهاى آن حضرت شركت فعال داشت و به عنوان رزمنده‌اى شجاع و دلاورى فداكار شناخته شد. او در اثر همنشينى با پيامبر از انفاس قدسى حضرتش بهره‌ها برد واز جوار آن وجود با بركت، فراوان كسب فيض نمود. انس و علاقه او به پيامبر (ص) آنچنان بود كه از محضر محبوب خود سير و خسته نمى‌شد و همواره مشتاق ديدار آن حضرت بود. معاشرت با پيامبر (ص) آنچنان در روح پاك جندب اثر گذارد كه روزى به حضرتش عرض كرد:
«اى رسول خدا، پدر ومادرم به فداى تو، من هنگاميكه از نزد شما مى‌روم، به مال و فرزندانم دلخوش نمى‌شوم تا اينكه باز گردم و تو را ببينم.
پس در دوران قيامت چگونه خواهم بود.» «٢» آرى اين حالت گوياى روح بلند او بود و به نظر مى‌آيد عشق و علاقه او به پيامبر خدا (ص) آنچنان او را سرگشته و شيدا كرده بود كه‌لحظه‌اى بى او قرار نداشت.
جندب ومبارزه با منكرات‌ جندب بن زهير درزمان عثمان هنگاميكه وليد بن عقبه (برادر ناتنى عثمان واستاندار كوفه) در كوفه زندگى مى‌كرد يكى از شبها، وليد با همنشينان و ترانه خوانان خود از اول شب تا صبح شراب نوشيد و چون صداى اذان از مناره‌ها