سهل از كسانى است كه شاهد امدادهاى غيبى الهى درواقعه بدر بوده و نصرت الهى را به وسيله فرشتگان مشاهده كرده است. ابن اثير در تاريخ خود آورده است كه ابوداوود مازنى گويد:
«من يكى از مشركان راتعقيب مى كردم تاشمشيرم را براو فرود آورم؛ اما قبل از اينكه شمشيرم به او برسد ناگاه سرش پيشاپيش افتاد، دانستم ديگرى او را كشته است. سهل‌بن حنيف نيز گويد: هر يك از ما كه با شمشير به يكى از مشركان اشاره مى‌كرديم، پيش ازآنكه شمشير به او برسد سرش از تن جدا شده و به زمين مى‌افتاد.» «١» در احُد جنگ احُد پى آمد واقعه بدر است كه قريش به منظور انتقام گرفتن از مسلمانان با ساز و برگ كامل نظامى به سمت مدينه يورش بردند. و سپاه اسلام در كوهپايه احد در برابر دشمن ايستادند و در اولين برخورد، شكست مفتضحانه‌اى بر دشمن وارد آوردند ولى گروهى از رزمندگان مال دوست جنگ را خاتمه يافته تلقى كردند و سنگر خود راكه پيامبر صلى الله عليه و آله سفارش زيادى در نگهدارى از آن كرده بود؛ رها كردند و به سوى جمع آورى غنيمت‌هاى جنگى سرازير شدند. دشمن با استفاده از فرصت بدست آمده، از پشت سر؛ مسلمانان را غافلگير كرد، در نتيجه مشركان از دو سو مسلمانان را در محاصره قرار دادند و ضربه‌هاى سنگينى بر پيكر سپاه اسلام وارد آوردند.
در اين گيرو دار بجز تنى چند ازمسلمانان، بقيه از ميدان گريختند و به سمت بلندى‌هاى اطراف پناه بردند. سهل يكى از معدود كسانى است كه در كنار پيامبر صلى‌الله‌عليه‌وآله پايدارى كرد و دشمنان را از آسيب رساندن به پيامبر منع مى‌كرد.