در جنگ ذى قَرَد عبدالرحمن بن عينيه شتران پيامبرصلى الله عليه وآله را غارت كرد و چوپان آن راكشت. غلام پيامبر به مدينه رفت كه به آن حضرت اطلاع دهد. سلمة بن اكوع دشمن را تعقيب كرد وخسارات زيادى به آنان وارد ساخت ومنتظر نيروهاى پيامبر (ص) ماند. رسول خدا (ص) سوارانى را گسيل داشت، اولين آنها اخرم اسدى بود وپشت سر او ابوقتاده انصارى وبعد از او مقداد بن اسود كندى. ابوقتاده به عبدالرحمن قاتل اخرم بانيزه حمله كرد، واو راكشت. عبدالرحمن اسب ابوقتاده راپى كرده بود، ابوقتاده براسب اخرم جهيد ودشمن بازگشت وفراركرد.
صبحگاهان وقتى نيروهاى اسلام به مدينه بازگشتند رسول خدا (ص) فرمود:
«امروز بهترين سواركارما ابوقتاده وبهترين جنگجوى پياده ما سلمة بن اكوع بود.» «١» درهمين واقعه، وقتى سواره‌ها بايكديگر درگير شدند، ابوقتاده، حبيب‌بن عينيه بن حصن راكشت و او راباقطيفه خود پوشانيد وبه ياران خود ملحق شد.
رسول خدا (ص) آمد درحالى كه قطيفه ابوقتاده بر روى حبيب افتاده بود، مردم گفتند:
«انالله وانّااليه راجعون، ابوقتاده كشته شد.» پيامبر (ص) فرمود: «نه او ابوقتاده نيست كه كشته شده بلكه او كسى است كه ابوقتاده او راكشته است وقطيفه خود رابر او كشيده تا بدانيد كه قاتل او ابوقتاده است.» «٢»