اطاعت از فرماندهى‌ در يكى از روزهاى جنگ صفين، عمرو بن حمق وحجربن عدى به اظهار برائت از شاميان ولعن و نفرين بر آنان پرداختند. گزارش به على (ع) رسيد. امام (ع) براى آنان پيام فرستاد كه: «شاميان را سبّ و لعن نكنيد.» عمرو و حُجر به حضور على (ع) آمدند و گفتند:
اى امير مؤمنان! مگر ما بر حق نيستيم؟
- آرى، ما بر حقيم.
- حال كه ما برحقيم، چرا ما را از دشنام دادن به آنان منع كردى؟
- خوش ندارم كه شما از نفرين كنندگان و دشنامگويان باشيد؛ ولى اگر اعمال زشت آنان را بيان مى‌كرديد و مى‌گفتيد: رفتار آنها چنين وچنان است، سخن درست وعذر سازترى بود. و اگر به جاى لعن و نفرين مى‌گفتيد:
«خدايا! خون ما وآنان رامريز، و ميان ما وآنان صلح برقرار ساز، وآنان را از گمراهيشان نجات ده تا حق رابشناسند واز ستمگرى وگردنكشى دست بردارند.» اين نزد من پسنديده تر و به سود شما بود.
حجر و عمرو گفتند:
اى امير مؤمنان! ما پندت را مى‌پذيريم، و خود را ملتزم به پيروى از رفتار شما مى‌دانيم. «١» سخنان عمرو در صفين‌ وقتى معاويه شكست خود را در صفين حتمى ديد، فرمان داد تا قرآنها