واضح شد، مردم شام از جنگ سرباز زدند و به خدعه و نيرنگ متوسل شدند. و اين كار بر طبق رأى عمرو بن عاص بود، و اين ماجرا پس از ليلة اله سرداران صدر اسلام(ج‌٣) ٤٨ يورش او به عمرو عاص ص : ٤٧ رير واقع شد، و آن شب بزرگى است كه بخاطر اهيمتى كه داشت ضرب‌المثل گرديد.
وى سپس از كتاب صفين نصر بن مزاحم، داستان خطبه مالك اشتر و حمله او را نقل مى‌كند، كه درروز دهم ربيع الأول آغاز شد، و پس ازنماز صبح تا نيمه شب بى وقفه ادامه داشت آنچنانكه نماز شان را نيز با ايماء و اشاره خواندند، و چون صبح شد مالك اشتر ميدان جنگ را باهفتاد هزار كشته پشت سر گذاشته بود، آن شب را ليلة الهرير ناميدند. ... مالك در ميمنه لشكر بود، و ابن عباس در ميسره و على عليه‌السّلام در قلب لشكر قرار داشت و مردم نيز يكسره مى‌جنگيدند؛ اين جنگ از همان نيمه شب تا فردا ظهر نيز ادامه يافت. «١» آرى، هاشم، پرچمدار على عليه‌السّلام در عمليات ليلة الهرير است، شبى كه شديدترين برخوردهاى نظامى صفين، در آن اتفاق افتاد. «٢» شهادت هاشم‌ هاشم در روز شهادت خود، خطاب به نيروهاى تحت امرخود گفت:
من مرد تنومندى هستم، بنابراين از افتادنم و نقش بر زمين شدنم نهراسيد، زيرابه همان مقدار زمان كه كشتن يك شتراحتياج دارد تا جان دهد وقت مى‌برم.
(كنايه از اينست كه به آسانى تن به كشته شدن نمى‌دهم). اين را گفت و به صفوف دشمن حمله ور شد و سرانجام پس از درگيرى با دشمن مورد ضربه قرار گرفت. سپس حارث بن منذر بر او تاخت، و ضربه‌اى كارى به هاشم وارد نمود، بطورى كه از اسب بر زمين افتارد و نقش زمين شد.