اقدامهاى «منشانه‌اى است كه حكومت‌هاى خودكامه و ضد مردمى براى مقابله با روند انقلاب به آن متوسل مى‌شوند همسر شجاع و با وفاى عمرو نيز چنين سرنوشت غمبارى در انتظارش بود.
عمرو همسرى داشت به نام «آمنه» كه پس از اختفاء عمرو به وسيله عمّال معاويه دستگير و روانه شام شد. معاويه مدتى او را در شام زندانى كرد.
روزى كه سر عمرو را نزد معاويه بردند، به دستور وى سر را به زندان بردند و در دامن آمنه انداختند. آمنه با مشاهده اين صحنه دلخراش به خود لرزيد، سپس سر شوهر را در بغل گرفت و دست خود را بر پيشانى عمرو نهاد، پس از آن دهانش را بوسيد و گفت:
«مدت درازى او را از من گرفتيد، و اكنون كشته او را برايم هديه آورديد؟! چه خوش آمده است و چه هديه ارزشمندى است، هرگز او مرا ترك نكرد و من هرگز او را فراموش نكردم.» «١» دفن پيكر عمرو عمرو به دست عمّال معاويه در موصل به شهادت رسيد و سرش را از تن جدا و شام به فرستادند، و پيكر بى سر او را دو تن از كسانى كه بدست او مسلمان شدند به خاك سپردند. «٢» هم اكنون مرقد عمرو در موصل معروف و زيارتگاه مشتاقان است، و داراى گنبد و بارگاه با شكوه و عظيمى است كه براى اولين بار درسال ٣٣٦ هجرى قمرى به دستور «سعيد بن حمدان» ساخته شد. «٣» درود بر روان پاك و تربت مطهّر او.