يكى از كسانى كه «معاوية بن ابى سفيان» به آنها امان داد، عمروبن حمق بود، معاويه پس از تسلط براوضاع عراق، به عمرو امان داد و با او پيمان بست كه متعرض او و يارانش نگردد، و بر همين اساس بود، كه عمرو آشكار رفت و آمد مى‌كرد. ولى معاويه به عهد خود وفا نكرد، و عمرو را مورد پى گرد و تعقيب قرار داد، و سرانجام او را به شهادت رساند و به پيمان شكنى در مورد خود عمرو نيز بسنده نكرد بلكه همسر او را نيز دستگير و زندانى كرد.
درنامه‌اى كه امام حسين عليه‌السّلام به معاويه نوشت آمده است كه:
«اى معاويه! تو پس از امان دادن و عهد الهى بستن، عمرو را كُشتى، در حالى كه اگر آنگونه كه تو به او امان داده‌بودى، به پرندگان وحشى امان داده مى‌شد، از كوهها به سوى تو مى‌آمدند ...» «١» آن حضرت همچنين درباره وارستگى وعبادت و ويژگى‌هاى عمرو به معاويه نوشت:
«اى معاويه! مگر تو نيستى كه عمرو بن حمق را كُشتى؛ آن بنده صالحى را كه عبادت، بدن او را تحليل برد، و در نتيجه ضعيف و رنگش زرد گرديد.» «٢» پيشگويى شهادت عمرو روزى على عليه‌السّلام ازعمرو پرسيد: «خانه دارى؟» عمرو پاسخ داد: «آرى» على عليه السلام به او فرمود:
«آن را بفروش، و در محلّه قبيله أَزد، خانه‌اى خريدارى كن. زيرا پس از