عليه‌السّلام را با صدوپنجاه مرد انصارى سوار بر صد شتر و پنجاه اسب با پرچمى سياه به دست سهل بن حنيف و لوائى سفيد به دست جَبّار بن صَخْر سَلَمىّ بر سر «فُلْس» فرستاد تا آن را منهدم كند. «١» دفاع از حريم ولايت‌ پس از وفات پيامبر صلى‌الله‌عليه‌وآله و سلب خلافت از على عليه‌السّلام گروهى از ياران رسول خدا (ص) تصميم گرفتند در مسجد پيامبر در حضور جمع؛ از ولايت اميرمؤمنان على (ع) دفاع كنند، تا براى غاصبانِ مقام خلافت اتمام حجت شود و هيچ توجيهى براى آنها باقى نماند، آنها دوازده تن از برجسته‌ترين ياران پيامبر (ص) بودند كه يكى پس از ديگرى ازجا برخاستند و به خلافت و امامت اميرمؤمنان على (ع) شهادت دادند، از جمله اين گروه سهل بن حنيف انصارى است. زيد بن وهب گويد:
«آنانكه با قرار گرفتن ابوبكر بر مسند خلافت و پيش افتادنش ازعلى بن ابى‌طالب (ع) مخالفت كردند از مهاجرين و انصار دوازده مرد بودند. از مهاجرين: خالدبن سعيد و مقداد بن اسود و ابَىّ بن كعب و عمار ياسر و ابوذر عفارى و سلمان فارى و عبدالله بن مسعود و بريده اسلمى واز انصار: خزيمة بن ثابت (ذوالشهادتين)، سهل بن حنيف، ابوايوب انصارى و ابوالهيثم بودند، همين كه ابوبكر به منبر رفت اينان بايكديگر مشورت كردند بعضى از ايشان گفتند: چرا نرويم و او را از منبر رسول خدا (ص) فرود نياوريم؟ بعضى گفتند: اگرچنين كنيد خود را به زحمت مى‌اندازيد، و حال آنكه خداى عزّ و جلّ مى‌فرمايد: خود را با دست خود به هلاكت‌