جهاد و ترجمان عزت و سربلندى بصيرت دفاعى(1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٦
به راستى چرا مردان خدا و امير مؤمنان (ع) اينچنين مشتاق شهادت هستند و با چه رويكردى به شهادت مىنگرند؟
در پاسخ بايد گفت: شهادت عزّت ابدى است و به باورهاى دينى، اسلام ناب محمّدى (ع) و عزتمندى جامعه، حيات جاودانه مىبخشد. شهيد با نثار قطرههاى خون پاك خويش، سدها و موانع راه خدا و كماليابى و عزّت جويى بندگان خدا را از ميان برمىدارد، بندهاى اسارت جامعه را مىگسلد، مستضعفان و محرومان را از سيطره ظالمان و زورگويان رهايى مىبخشد و راه را براى حاكميت دين خدا و ارزشهاى الهى هموار مىسازد.
شهيد در راه خدا هيچگاه به زندگى اسارت بار و ذلّتآور تن نمىدهد. او عزّت خود و جامعهاش را خواستار است. امام حسين (ع) فرمود:
الا وَانَّ الدَّعى بْن الدَّعِىَ قَدرَكَزَ بَيْنَ اثْنَتَيْنِ بَيْنَالسِّلَّةِ وَالذِّلَّةِ وَ هَيْهاتَ مِنَّا الذِّلَّةُ يَأبَى اللَّهُ ذلِكَ وَ رَسُولُهُ وَالْمُؤمِنُونَ. «١» آگاه باشيد كه اين فرد فرومايه (ابن زياد) و فرزند فرومايه، مرا در بين دو راهى شمشير و ذلّت قرار داده است، و هيهات كه ما زير بار ذلّت و خوارى برويم. خداوند ذلت را براى ما و رسولش و مؤمنان نخواسته است.