مقدمه‌ «شجره طيبه بسيج» به‌منزله سمبل مؤمنان مخلص وفداكار، همواره تشنه آب حيات و طالب نور زندگى بخش قرآن و وحى و نسيم روحبخش و دل‌انگيز سنت و عترت است و ادامه حيات معنوى آن مستلزم اتصال دائمى به سرچشمه كمال و منبع لايزال و درياى معرفت كلام حق، سنت نبوى و ولايت علوى و شاگردى بسيجيان عزيز در مدرسه عشق و مكتب شهيدان مى‌باشد تا سرود آزادگى را از گلدسته‌هاى عروج الى‌اللَّه سردهند و از نردبان بندگى بالا روند و تا بندگى يقين و حقيقت حديث عشق را در گستره زمان و مكان جلوه‌گر شوند و پرچم توحيد را در سراسر عالم به اهتزاز درآورند و اعتلابخش كلمه طيبه «لا اله الا اللَّه» باشند. بى شك بهترين و كارآمدترين راه ممكن جهت ايجاد، حفظ و تقويت فرهنگ بسيجى گسترش و تعميق معارف قرآن و عترت در ميان بسيجيان است كه «آموزش» يكى‌از راههاى تأمين كننده آن است.